Komeet ping pong Onvolledig alfabet Mallarmé's voice is at last

Mallarmé's voice is at last brought back

personal anguish and individual wonder

we've a startling confrontation of a revolutionary struggle in stasis set in lines that crystallise in a rallying call against blindness

the poems in Strange Beach illuminate the body as a porous landscape across which existential dramas

’ - AYA SABI

Komeet ping pong Onvolledig alfabet Mallarmé's voice is at lastJeroen van Kan ik bouw mijn kaartenhuizen het liefst niet van kaarten ik borduur graag wandkleden waarop ik naakt te zien ben in authentieke details vrij van alle tinten ruis in alle naaktheid ik ik denk niet dat dat kan maar denk het toch graag ik vul willekeur graag op met kruissteken in mijn kamer boven de haard hangt het kleed onbekeken in het granieten kaartenhuis waar zelfs ik ontbreek Jeroen van Kan verbindt in zijn nieuwe bundel twee